Hej, Ann!
Du har delat ett inlägg i Twitter som drog mitt intresse: ”Bekymrad över våldet mellan Armenien och Azerbajdzjan. Omedelbart behov av nedtrappning”. Du angav även att du senare i veckan kommer att diskutera situationen med dina kollegor i Azerbajdzjan och Armenien och verka för en fredlig lösning.
Sizdən Qarabağı geri alan olmaz, hisslərimizlə oynamayın – yenə körüklənən müharibə ritorikasında ağla gələn tək fikir budur!
Tofiq Yaqublu Qarabağın insan üzüdür! Mənim təsəvvürümdə artıq belədir. Özü də tək ona görə yox ki, T.Yaqublu Qarabağda vuruşub, qanını axıdıb.
“Adamlar və kitablar” silsiləsindən
“Ağ zanbaqlar ölkəsi” üzərində xəyal gəzintisi
Həyətimizdə, gilənarlığın altında iri bir qum topası vardı. Yarım maşınlıq olardı. Uşaqlığın qumla oynayan çağında o qumluqda yol çəkib şəhər salmaqdan xoşum gəlirdi. Əməlli-başlı şəhər olurdu: girişi, enli küçəsi, dalanları, evləri, milis idarəsi… Saatlar çəkərdi şəhərsalma prosesi.
Kənar adam cəmiyyətimizi – televiziyanı, qəzet-jurnalı, toy-yas məclislərini, müşavirə-iclası, konfrans-seminarı, bir sözlə, rəsmi və qeyri-rəsmi tədbirləri müşahidə eləsə “Bunlarda fitri tərif demək istedadı var” deyər.
Ayaz Salayevin sanki Azərbaycan xalqı ilə tale oxşarlığı var. Mühitsizlik ucbatından öz potensialını realizə edə bilməmək baxımdan deyirəm. Həm də işinini (missiyasını) yarımçıq qoymaq mərəzini qəsd edirəm.”Yarımçıqlıq mərəzi”yazısında bir xalq kimi xarakterimizin ”sonacan getməmək” cəhətindən yazanda nümunə kimi Ayaz Salayevi də göstərmişdim. Oxumağa davam et
Camaatımızın təsəvvüründə erməninin qorxaq obrazı vardı. Gözümü açandan eşitdiyim “Erməni qan gördü” olub. Oxumağa davam et
Təsəvvür eləyin 32 il sonradır: 2052-ci il. İnsanlar Bakı küçələrində Qarabağ yürüşünə çıxıb.
Ağlasığmaz gələr sizə! Amma… Oxumağa davam et
когда смотрела фильм «А зори здесь тихие». У нас на Общественном телевидении недавно демонстрировали его в связи с годовщиной начала войны 22 июня.
Oxumağa davam et
Vahid Qazinin bloqu 