
Hyresgäster
Berättelsen om människor som försöker bygga sin egen värld
”Hyresgäster” är en bok om människor som strävar att bygga sin egen värld, om de som har försökt att göra det en gång i sitt liv i alla fall…
Innehåll Oxumağa davam et

”Hyresgäster” är en bok om människor som strävar att bygga sin egen värld, om de som har försökt att göra det en gång i sitt liv i alla fall…
Innehåll Oxumağa davam et

Denna bok är en gåva till 100-årsjubileum av den första demokratiska staten i
muslimska öst Republiken Azerbajdzjan (1918 -1920). I boken belyses den hårda vägen som republiken gick igenom samt redogör författarna med de historiska fakta för den
exceptionella progressiva rollen som republiken har spelat för det azerbajdzjanska folket.
Innehåll
Kapitel I Oxumağa davam et

LİTTERATUR. Vahid Qazi är en ovanlig Karlskronabo: författare och journalist som kommer från Azerbajdzjan och sedan flera år nu bor i örlogsstaden med sin familj. Han är en uppenbart intellektuell person, sedan länge förespråkare för mänskliga rättigheter. De som tänker som han har inte alltid haft det lätt i det postsovjetiska Kaukasus.
Hans verken är översatta till ryska, engelska, ukrainska, lettiska, polska, turkiska och svenska. Det är både skönlitteratur och fakta, bland annat en bok om Kuba som han har besökt. Oxumağa davam et

“…Qarabağı geri almaq sizə asan olmayacaq. Azərbaycanın siması ilbəil pisə doğru dəyişir. Avtoritarizmə yönəlik hər addım sizi Qarabağdan uzaqlaşdırır. Demokratik ölkə qura bilməsəniz kimsə orada yaşamaq istəməyəcək. Beynəlxalq ictimaiyyət sizi dəstəkləməyəcək”.
Bu sözləri ötən il bir avropalı jurnalist dostum demişdi. Onunla görüş təəssüratımı “Solovyov, Petruşka və acı Qarabağ həqiqəti” yazısında yazmışam, ürək ağrısıyla.
***
Dünən erməni xalqı bütün dünyaya öz iradəsini nümayiş etdirdi – demokratiya mücadiləsində istəyinə çatdı! Oxumağa davam et

Vahid Qazinin “Çöl Qala“ romanı İsveçdə nəşr olunub. “Kirayənişinlər” (“Hyresgäster”) adı ilə “Diktonius Text” nəşriyyatında çapdan çıxan kitabı İsveç dilinə Umeo Universitetinin dosenti Səadat Kərimi çevirib.
“Belə gözəl, təsirli hekayəti oxumağa imkan yaratdığınız üçün Sizə təşəkkür edirəm”. Bu sözləri kitabın naşiri, yazıçı Ulf Diktonius tərcüməçi Səadət Kərimiyə məktubunda yazıb.
Bu, İsveç dilində nəşr olunan sayca üçüncü Azərbaycan romanıdı. İndiyədək 1973-cü ildə Qurban Səidin “Əli və Nino”, 2000-ci ildə isə Çingiz Abdullayevin “Qaranlıq simfoniyası” çap olunmuşdu.
Nəzərə alsaq ki, bu gün İsveçdə 40-dan çox millətin nümayəndəsi yaşayır və İsveç dünyanın ən çox kitab oxunan ölkələrindən biridir, İsveçdə Azərbaycan romanının çap olunması ölkəmizin ədəbi-mədəni həyatında xoş hadisələrdən sayıla bilər.
Dərc olunub: Moderator.az, Modern.az, Teleqraf.com, Bastainfo.com, Fedai.az, Kulis.az, Novator.az, Vipmedia.info, Qlobal.az, Aenpress.info, Parafr.az, Xudaferin.eu, Axar.az, Vetenim.info, Teref.info, Paralel.az, Reportyor.az, seherxeber.org, Turkustan.info, Edebiyyatqazeti.az, Pia.az, Hurriyyet.org, Dak.az, Xalqinfo.az, Qaziler.az, Anews.az, Qaynarinfo.az, Qafqazinfo.az

Mənim bir dostum var. Tanıdığım ən əxlaqlı adamdır. Əxlaq deyəndə tək məişət etikasından danışmıram, bizim dar mənada qavradığımız namus-qeyrəti də demirəm. Vətəndaş mövqeli, ictimai əxlaqlı olmağı deyirəm. Oxumağa davam et
“Ölkələr və şəhərlər” silsiləsindən

Qışın oğlan çağı Maldiv adalarına səfər hazırlığı günlərində ağlımda tək olan şey isti Hind okeanı sularında üzüb ”sümük qızdıran” qumluqda özümü günə vermək idi, ayrı heç nə.
Bilirəm, soyuq havada elə hamının könlündən isti yer keçir. Dini kitabların yazdığı cənnət də elə adamların kölnündən keçən yerlərin təsviridi, başqa bir şey deyil. Günü günəş altında ötən insanlar sərin bulaqlı meşə-çəmən arzuladığı kimi soyuq yerin adamı da isti qumu, palması olan dəniz sahilini cənnət hesab edir. Oxumağa davam et

Ağdam. 21 fevral 1988

Vahid bəy, siz Qarabağ qazisiniz?
Xeyr! (gülür) Soyadım Qazıyev idi. 18 il qabaq özümü beləcə “russuz”laşdırdım. Amma belə düşünən az deyil. Bir dəfə biri mənə sual vermişdi ki, məğlub xalqın yazarı niyə “Qazi” soyadını götürür? Cavab vermişdim ki, Türkiyəyə ağlın getməsin, bizdə “qazi” müharibədə qalib gələnə yox, əlil olana deyirlər. Məni başa düşdümü, bilmədim!
Doğrudan, məğlub xalqıqmı? Oxumağa davam et
“Ata, bu yazıya ad qoyarsan?”. Kiçik qızım Ayan e-mail ünvanıma bu sözləri yazıb, qoşmada mənə bir hekayə göndərib. Oxuyan kimi xatırladım. Onu bir il qabaq isveçcə oxumuşdum. O vaxt ona 27 yanvar Holokost – Yəhudi Soyqırımını Beynəlxalq Anım günü münasibətiylə məktəbdə hekayə yazmaq tapşırığı vermişdilər. Onun bu hekayəsi sinifdə ən yaxşı yazılardan sayılmış, yüksək qiymət almışdı. Onda demişdim ki, bunu öz dilimizdə də yazsın. Açığı, bir il sonra onun mənə belə sürpriz edəcəyini gözləmirdim, çünki o söhbəti unutmuşdum. O isə unutmayıbmış…
Oxudum, bəyəndim və bloqumda dərc etməyə onu razı saldım.

Yuxudan dik atılaraq durdu. Arvadı onu həyəcanla qəfil oyatdı. Təcili işə çağırırmışlar.
Tez əynini geyindi, yemək də yeməyə çatdırmadı, sağollaşıb çıxdı. Stansiyaya gedəndə yolboyu bu dəfə qatarı hara sürəcəyini düşünürdü. Volfqanq maşınisdir. Ona anasının laylasını xatırladan qatarların təkər səsini dinləmək işindən aldığı zövqlərdən biridi. Bu peşə onun uşaqlıq xəyalıydı.
O, Avropanın cürbəcür şəhərlərinə qatar sürüb, Berlinə, Parisə, Hamburqa, Vyanaya. Bu gün yol onu hara aparacaq, bilmirdi.
Depoda ona gedəcəyi yerin adı yazılan gediş kağızını verəndə bir anda dondu. Yazı makinası ilə ağ kağızda bu sözlər yazılmışdı: ”FK Auschwitz Birkenau”. Oxumağa davam et